MONDNACHT 

 

 

 

 

 

 


Mondnacht ich sage Mondnacht

Mondnacht Mondnacht

Mondnacht ich sage Mondnacht

Mondnacht Mondnacht

 

 

 

Es war als hät der Himmel die Erde still geküßt

das sie im Blütenschimmer von ihr nur träumen müsst

die Luft ging durch die Felder die Ähren wogten sacht

es rauschten leis die Wälder so sternklar war die Nacht

und meine Seele spannte weit ihre Flügel aus

zog durch die stillen Lande als flöge sie nach Haus

 

haus thats haus